Ο πόνος στις αρθρώσεις (αρθραλγία) είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα στη διάγνωση μιας σειράς ασθενειών. Είναι η πρώτη που λέει ότι έχουν ξεκινήσει σοβαρές αλλαγές στη σύνδεση των οστών.
Τυπικά, η αρθραλγία δεν προκαλεί οίδημα, καμπυλότητα, έντονο πόνο κατά την ψηλάφηση ή ερυθρότητα. Για σημαντικούς περιορισμούς κινητικότητας μεγάλες αρθρώσεις Ούτε ο ασθενής παραπονιέται. Συμβαίνει επίσης ότι ακόμη και μια ακτινογραφία δεν αποκαλύπτει σημάδια φλεγμονής. Αλλά αυτό δεν κάνει την αρθραλγία (πόνο στις αρθρώσεις) αθώα Σύμπτωμα: Μπορεί να υποδεικνύει σοβαρές οργανικές βλάβες ακόμα και ασθένειες που δεν σχετίζονται με την κατάσταση της ίδιας της άρθρωσης.
Όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, πόνος σε τους καρπούς και τα πόδια αρχίζουν να ενοχλούν κάθε δεύτερο άτομο άνω των 40. Για άτομα άνω των 70 ετών: ασθένειες Οι μυοσκελετικές διαταραχές είναι ακόμη πιο συχνές – στο 90% των περιπτώσεων.
Αιτίες πόνου στις αρθρώσεις
Ένα από τα πιο σημαντικά Λόγοι Το πρόβλημα είναι η μόλυνση οξεία μόλυνση. πόνος Ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί τόσο πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου όσο και στα αρχικά στάδια. Σε περίπτωση μόλυνσης πόνος όλες τις αρθρώσεις του σώματος. Διατηρούν την κινητικότητα.
Μετα-λοιμώδης αιχμηρός Ο πόνος στις αρθρώσεις γίνεται αντιληπτός μετά από:
- ουρογεννητικές λοιμώξεις?
- εντερικές παθήσεις.
Οι αιτίες της νόσου περιλαμβάνουν επίσης: δευτεροπαθή σύφιλη, φυματίωση, ενδοκαρδίτιδα. Εάν υπάρχουν εστίες χρόνιων λοιμώξεων στο ανθρώπινο σώμα - στη χοληφόρο οδό, στα νεφρά, στα πυελικά όργανα, σε παρασιτικές λοιμώξεις - αυτό μπορεί επίσης να συμβαίνει Σπάνε οι αρθρώσεις.
Η αρθραλγία (πόνος στις αρθρώσεις) συχνά επιβεβαιώνει την παρουσία ρευματικών παθήσεων. Σε αυτή την περίπτωση, το σύνδρομο πόνου σχετίζεται με αλλαγές στις καιρικές συνθήκες. Πιο συχνά, ο ασθενής αισθάνεται σοβαρή ενόχληση στις μεγάλες αρθρώσεις των κάτω άκρων. Το πρωί υποφέρει από το να μην μπορεί να σηκωθεί αμέσως και να περπατήσει γρήγορα λόγω πόνου και αίσθημα ακαμψίας στις αρθρώσεις του.
Εάν ο πόνος είναι παροξυσμικός, εμφανίζεται απροσδόκητα, αυξάνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαρκεί για αρκετές ημέρες γκρινιάζει Β. μόνο μία άρθρωση, μπορεί να υποψιαστεί ουρική αρθρίτιδα (κρυστάλλοι ουρικού οξέος συγκεντρώνονται στις δομές των αρθρώσεων).
Εάν ο πόνος αυξάνεται πολύ αργά, επηρεάζει μεγάλες αρθρώσεις υπό πίεση (συνήθως το γόνατο ή το ισχίο), αυξάνεται με τη σωματική δραστηριότητα ή/και συνοδεύεται από πρωινή δυσκαμψία, μπορεί να οφείλεται στην ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας (παλιά ονομασία: οστεοαρθρίτιδα), δηλ. μπορεί να θεωρηθούν εκφυλιστικές-δυστροφικές διεργασίες στην άρθρωση.
Συνήθεις αιτίες πόνου στις αρθρώσεις:
- παθολογία του θυρεοειδούς αδένα?
- εξάρτηση από τον καιρό.
- δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα.
- συχνοί σωματικοί τραυματισμοί.
- μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων.
Ταξινόμηση του πόνου στις αρθρώσεις
Υπάρχουν διαφορετικές ταξινομήσεις του πόνου στις αρθρώσεις. Σύμφωνα με το κριτήριο εντοπισμού, γίνεται διάκριση μεταξύ:
- μονοαρθραλγία (προσβάλλεται μόνο μία άρθρωση).
- Ολιγοαρθραλγία (πόνος διαφορετικό ταυτόχρονα αρθρώσεις – αλλά όχι περισσότερες από πέντε).
- Πολυαρθραλγία (ενόχληση εμφανίζεται σε περισσότερες από 5 αρθρώσεις του σώματος).
Λαμβάνοντας υπόψη τη θέση των αρθρώσεων, η αρθραλγία μπορεί επίσης να είναι γενική και εντοπισμένη. Ανάλογα με τον τύπο της βλάβης, η παθολογία μπορεί να είναι μη φλεγμονώδης ή φλεγμονώδης.
Ο πόνος που εκδηλώνεται σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος συνήθως χωρίζεται σε:
- αρχή (εμφανίζεται στην αρχή της κίνησης).
- μηχανική (ακολουθία ασκήσεων, μακρύ περπάτημα, τρέξιμο).
- αντανακλάται (παρατηρήθηκε σε περιοχές όπου στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν παθολογικές αλλαγές).
- νυχτερινό (διαταράσσει τον ύπνο).
Άλλοι πόνοι στις αρθρώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:
- θαμπό και αιχμηρό?
- μόνιμη και προσωρινή?
- αδύναμη, μέτρια και έντονη.
Οι μεταφλεγμονώδεις και οι ψευδοαρθραλγίες χωρίζονται σε ξεχωριστές ομάδες.
Διάγνωση πόνου στις αρθρώσεις
Για να καταλάβω Γιατί πονάνε οι αρθρώσεις των ποδιών μου; Χέρια, ο γιατρός συνταγογραφεί μια σειρά από διαγνωστικές διαδικασίες στον ασθενή. Αρχικά, πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις:
- Γενική εξέταση αίματος. Σας επιτρέπει να εντοπίζετε αποκλίσεις, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο της βλάβης της άρθρωσης και τη σοβαρότητά της. Ένας αυξημένος ρυθμός καθίζησης ερυθροκυττάρων, που επιβεβαιώνει την παρουσία φλεγμονής, με φυσιολογικό αριθμό λευκοκυττάρων είναι σημάδι ρευματικής παθολογίας. Από την άλλη, εάν τα λευκοκύτταρα είναι αυξημένα και κυριαρχεί ο πόνος στη σπονδυλική στήλη και σε μεμονωμένες αρθρώσεις, το πιθανότερο είναι ότι η νόσος είναι μεταδοτική.
- Βιοχημική εξέταση αίματος. Σε περίπτωση φλεγμονής των αρθρώσεων, εξετάζουν τα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, ινωδογόνου, ολικής πρωτεΐνης, οροοειδούς, αντίδρασης διφαινυλαμίνης, καθώς και ορισμένους άλλους δείκτες που επιβεβαιώνουν μια ρευματική διάγνωση.
Επιπλέον, μπορούν να συνταγογραφηθούν οι ακόλουθες εξετάσεις:
- Ακτινογραφία. Εάν οι αρθρώσεις πονάνε, είναι υποχρεωτικό, καθώς χωρίς φωτογραφίες ο γιατρός δεν μπορεί να πραγματοποιήσει διαφορική διάγνωση και να εκτιμήσει τον βαθμό βλάβης στο σκελετικό σύστημα.
- Αξονική τομογραφία. Χρησιμοποιείται για την εξέταση της θέσης των περιοχών με φλεγμονή.
- Ανοσοηλεκτροφόρηση. Ένας άλλος τύπος διάγνωσης που δείχνει πόσο έχει εξαπλωθεί η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
- Αρθροσκόπηση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο ειδικός εξετάζει οπτικά τη δομή της άρθρωσης του γόνατος, τη δομή της και παίρνει ένα δείγμα ιστού από την επιθυμητή περιοχή.
- Σάρωση ραδιονουκλεϊδίων. Αποτελεσματικό στα αρχικά στάδια των παθήσεων των αρθρώσεων.
- Αρθρογραφία. Ο γιατρός εγχέει ειδικά σκιαγραφικά μέσα στην άρθρωση (δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σκιαγραφικά μέσα). Η αλλαγή στην αρχική εικόνα του δίνει την ευκαιρία να εκτιμήσει την παρουσία προσβεβλημένων τμημάτων σε δυσπρόσιτα σημεία της άρθρωσης.
Εάν ο γιατρός το κρίνει απαραίτητο, θα γίνει βιοψία.
Θεραπεία του πόνου των αρθρώσεων
Θεραπεία Η αρθραλγία θα είναι αποτελεσματική μόνο εάν οι γιατροί ανακαλύψουν την αιτία του συμπτώματος και προσδιορίσουν ποια ασθένεια υποδεικνύει. Για την ανακούφιση της φλεγμονής, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί:
- Χονδοπροστατευτικά. Επιβραδύνουν την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας, εμποδίζουν την περαιτέρω καταστροφή του χόνδρου των αρθρώσεων και μειώνουν τη φλεγμονή. Ένα παράδειγμα τέτοιων φαρμάκων από αυτή την ομάδα είναι τα συνδυαστικά σκευάσματα με 2 συστατικά χόνδρου, οι ουσίες χονδροϊτίνη και γλυκοζαμίνη σε θεραπευτικές δόσεις, θειική χονδροϊτίνη 1200 mg, γλυκοζαμίνη 1500 mg, μορφή κάψουλας. Αυτά τα συστατικά ενεργοποιούν τις αναγεννητικές διεργασίες στον χόνδρο, με αποτέλεσμα ο πόνος σταδιακά να εξαφανίζεται και η κατάσταση του ασθενούς να βελτιώνεται.
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Εξαλείψτε τον πόνο και αποτρέψτε την εξάπλωση των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Ομαλοποιεί τη θερμοκρασία του σώματος.
- Μυοχαλαρωτικά. Σχεδιασμένο για να ελαχιστοποιεί τη δυσκαμψία των σκελετικών μυών.
- Αντιβακτηριακά φάρμακα. Χρησιμοποιείται για λοιμώδη αρθρίτιδα.
- Συμπλέγματα βιταμινών και μετάλλων. Για τη φυσιολογική λειτουργία των αρθρώσεων και την ταχεία ανάκτησή τους είναι απαραίτητες οι βιταμίνες Α, Ε, C και η ομάδα Β. Σημαντικό είναι επίσης το σελήνιο, το ασβέστιο κ.λπ.
- Ορμόνες, στεροειδή. Χρησιμοποιούνται όταν η άρθρωση έχει σοβαρή φλεγμονή και η ιατρική θεραπεία είναι αναποτελεσματική.
Παράλληλα με τη λήψη χαπιών και την ενδομυϊκή και ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκων, μπορεί να συνταγογραφηθούν στον ασθενή θερμαντικές, αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις αλοιφές.
Εάν ο πόνος είναι αφόρητος, μπορεί να γίνει αποκλεισμός νεύρων. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά φάρμακα που βοηθούν να ξεχάσουμε τα συμπτώματα της αρθραλγίας για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Άλλες μέθοδοι για τη θεραπεία του πόνου στις αρθρώσεις περιλαμβάνουν:
- φυσιοθεραπεία?
- Μασάζ;
- χειρωνακτική θεραπεία?
- μηχανοθεραπεία;
- κοινή έλξη με ειδικό εξοπλισμό.
- Διατροφή.
Τα φυσιοθεραπευτικά μέτρα ενδείκνυνται για τον ασθενή:
- θεραπεία κρουστικών κυμάτων?
- Οζονοθεραπεία?
- φωνοφόρηση;
- μυοδιέγερση και κάποια άλλα.
Χειρουργική θεραπεία
Σε περίπλοκες περιπτώσεις, δεν είναι δυνατό να εξαλειφθεί η ενόχληση σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις χρησιμοποιώντας μη επεμβατικές μεθόδους. Στη συνέχεια συνιστάται στον ασθενή χειρουργική επέμβαση. Θα μπορούσε να είναι:
- Αρθροσκοπικός καθαρισμός. Ο χειρουργός κάνει μικροσκοπικές τομές και τις χρησιμοποιεί για να αφαιρέσει νεκρό ιστό από την κοιλότητα της άρθρωσης. Κατά την επέμβαση χρησιμοποιούνται σύγχρονες ενδοσκοπικές συσκευές.
- παρακέντηση. Ο γιατρός χρησιμοποιεί μια ειδική βελόνα για να απορροφήσει το συσσωρευμένο υγρό από την άρθρωση.
- Περιαρθρική οστεοτομία. Για να μειώσει το φορτίο και να βελτιώσει την κινητικότητα της πάσχουσας άρθρωσης, ο γιατρός λιμάρει τα οστά της άρθρωσης έτσι ώστε να αναπτυχθούν μαζί σε μια συγκεκριμένη γωνία.
- Ενδοπροσθετική. Μια πολύ σοβαρή επέμβαση που χρησιμοποιείται μόνο όταν η άρθρωση δεν μπορεί πλέον να αποκατασταθεί. Στη συνέχεια, τοποθετείται μια πρόθεση.
Ο γιατρός αποφασίζει μεμονωμένα ποια μέθοδος αντιμετώπισης του πόνου στις αρθρώσεις ενδείκνυται για έναν συγκεκριμένο ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, το ιατρικό ιστορικό, τα συμπτώματα και ορισμένους άλλους παράγοντες.
Πρόληψη
Για να αποφύγετε βλάβη στις αρθρώσεις, πρέπει να δώσετε τη μέγιστη προσοχή στη σωστή διατροφή. Η καθημερινή σας διατροφή πρέπει να περιέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα. Το πρόχειρο φαγητό πρέπει να αποφεύγεται. Πρέπει να πίνετε περίπου 2 λίτρα καθαρού πόσιμου νερού την ημέρα - αυτό έχει θετική επίδραση στη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος.
Είναι επίσης σημαντικό:
- μην κρυώνεις υπερβολικά?
- οδηγήστε έναν ενεργό τρόπο ζωής.
- εγκαταλείψτε τις κακές συνήθειες.
- κοιμηθείτε τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα.
- Κάντε τακτικές βόλτες στον καθαρό αέρα.
- Αποφύγετε να παραμένετε σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Εάν εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα στην άρθρωση, απαιτείται εξέταση. Εάν υποψιάζεστε μια φλεγμονώδη διαδικασία, δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία.