Ο πόνος στην πλάτη και την οσφυϊκή χώρα είναι από τα πιο κοινά παράπονα στην ιατρική. Κατατάσσονται στη δεύτερη θέση σε αριθμό όλων των ερευνών, ακριβώς πίσω από τις αναπνευστικές ασθένειες. Μια ποικιλία παθολογιών μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης, αλλά πολύ συχνά προκαλούνται από οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής περιοχής. Πώς αντιμετωπίζεται μια τέτοια ασθένεια, ποια συμπτώματα και σημεία έχει, θα συζητηθεί παρακάτω.
Όχι πολύ καιρό πριν, η ιατρική επιστήμη πίστευε ότι η οστεοχόνδρωση στην οσφυοϊερή περιοχή οφειλόταν αποκλειστικά σε αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία που οδηγούν σε φθορά των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Στις μέρες μας, όμως, το σύμπτωμα της γήρανσης δεν είναι αποκλειστικό. Η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης διαγιγνώσκεται σε ασθενείς διαφορετικών ηλικιακών ομάδων. Ως ηλικία αποκλεισμού θεωρείται πλέον η ηλικία άνω των 25 ετών.
Αιτίες οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας
Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ο ακριβής λόγος. Σχεδόν πάντα θα είναι η πολύπλοκη επίδραση διαφόρων καταστροφικών παραγόντων, οι κυριότεροι από τους οποίους μπορούν να εντοπιστούν:
- Δέσμευση σε έναν παθητικό τρόπο ζωής από την άποψη της κινητικής δραστηριότητας. Τα ακινητοποιημένα άτομα που, για παράδειγμα, περνούν πολλές ώρες στον υπολογιστή, δεν λαμβάνουν αρκετό ωφέλιμο φορτίο με τη θέλησή τους, γι' αυτό οι μύες του «κορσέ» χαλαρώνουν και το φορτίο στους σπονδύλους αυξάνεται. Επιπλέον, ένα τέτοιο χόμπι συνδέεται σχεδόν πάντα με την παρατεταμένη έκθεση σε λανθασμένες και αφύσικές στάσεις.
- Προβλήματα με τα επίπεδα ορμονών, που οδηγεί σε μεταβολικές διαταραχές που επηρεάζουν τον μεταβολισμό του νωτιαίου ιστού στην οσφυϊκή χώρα και συμβάλλουν σε καταστροφικές διεργασίες. Αυτές περιλαμβάνουν επίσης ασθένειες ενδοκρινικής φύσης.
- Παρουσία συγγενών ή επίκτητων ανωμαλιώνόταν το μυοσκελετικό σύστημα υφίσταται ορισμένες αλλαγές. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με αυξημένο φορτίο στη σπονδυλική στήλη, για παράδειγμα, σε έναν ασθενή με πλατυποδία, καμπυλότητα των ποδιών ή της σπονδυλικής στήλης.
- Χρόνιο αυξημένο στρες στο κάτω μέρος της πλάτης. Οι κίνδυνοι εδώ περιλαμβάνουν άτομα με ορισμένες επαγγελματικές δραστηριότητες που συνήθως περιλαμβάνουν την ανύψωση βαρέων φορτίων. Αυτό περιλαμβάνει επίσης επαγγελματίες αθλητές που υποβάλλουν συνεχώς το σώμα τους σε κορυφαίο στρες.
- Διαταραγμένη πρόσληψη τροφής και καθημερινή ρουτίνα. Αυτό περιλαμβάνει επίσης την τακτική έκθεση στο στρες. Αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν τις μεταβολικές διεργασίες και επηρεάζουν την τακτική αποκατάσταση της δύναμης του σώματος.
Βαθμοί οστεοχονδρωσίας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
Οι παραπάνω παθολογικοί παράγοντες οδηγούν σταδιακά στην εκδήλωση της νόσου. Ωστόσο, μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους, όντας ουσιαστικά ασυμπτωματικός στην αρχή ή προκαλώντας ελάχιστα ανεκτό πόνο στην όψιμη ανάπτυξη. Ας εξετάσουμε τα κύρια στάδια ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας:
- Μια κατάσταση κατά την οποία ο πολφικός πυρήνας κινείται εντός του δίσκου. Χαρακτηρίζεται από πόνο που προκαλείται από ερεθισμό των νευρικών ριζών του ινώδους δακτυλίου και των διαμήκων συνδέσμων. Τοπικά παράπονα εμφανίζονται στην περιοχή του ελαττωματικού μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ο πόνος μπορεί να είναι είτε οξύς με μαχαίρι ή επίμονα θαμπό.
- Όταν το ινώδες στρώμα του μεσοσπονδύλιου δίσκου καταστρέφεται, η κινητικότητα των στοιχείων της σπονδυλικής στήλης σε αυτή την περιοχή αυξάνεται, γίνονται ασταθή μεταξύ τους. Για την εξάλειψη αυτών των παθολογικών φαινομένων, είναι απαραίτητο να διατηρούνται συνεχώς τεντωμένοι οι μύες αυτής της περιοχής, κάτι που τελικά οδηγεί σε χρόνια κόπωση στο κάτω μέρος της πλάτης.
- Έπειτα, υπάρχει μια ανακάλυψη στον ινώδη δακτύλιο, η οποία προκαλεί τον πυρήνα να προεξέχει πέρα από την άκρη του δίσκου και δημιουργεί μια μεσοσπονδυλική κήλη. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι νευρικές απολήξεις παγιδεύονται, το οποίο ονομάζεται «ριζικό σύνδρομο».
- Ο επόμενος βαθμός οστεοχόνδρωσης της οσφυοϊερής περιοχής εμφανίζεται με σοβαρή παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης σε αυτό το τμήμα. Προκύπτουν κινητικά προβλήματα, αλλά, περιέργως, το σύνδρομο του πόνου υποχωρεί σε αυτό το στάδιο. Ωστόσο, δεν πρέπει να χαίρεστε. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ασθένεια υποχωρεί.
- Ο τελευταίος βαθμός χαρακτηρίζεται από παθολογική ανάπτυξη του οστικού ιστού και γενική επιδείνωση της υγείας.
Ανάλογα με τον βαθμό της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης, χρησιμοποιούνται ορισμένες μέθοδοι θεραπείας.
Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας στο κάτω μέρος της πλάτης
Το κύριο σύμπτωμα είναι το σύνδρομο μάχης στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ταυτόχρονα, οι αισθήσεις πόνου, η περιοχή εντοπισμού τους και η κατεύθυνση εξάπλωσής τους μπορεί να ποικίλλουν. Αυτό συμβαίνει επειδή, ανάλογα με το βαθμό βλάβης στον μεσοσπονδύλιο δίσκο και στον περιβάλλοντα ιστό, διεγείρονται ορισμένοι νευρικοί υποδοχείς. Επιπλέον, παίζει ρόλο η ίδια η παρουσία μιας διόγκωσης ή κήλης, η κατεύθυνση της διόγκωσής της και πολλοί άλλοι παράγοντες.
Τα κύρια συμπτώματα της οστεοχόνδρωσης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης περιλαμβάνουν:
- Η παρουσία πόνου στο κάτω μέρος της πλάτης, που αυξάνεται κατά τις απότομες κινήσεις ή, αντίθετα, όταν παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς αλλαγή θέσης. Ο πόνος υποχωρεί όταν παίρνετε μια οριζόντια θέση.
- Επιπλέον, μπορεί να αναμένεται αδυναμία στην περιοχή του σώματος κάτω από την κοιλιά, συμπεριλαμβανομένων των κάτω άκρων, καθώς και εξασθενημένο τενοντιακό αντανακλαστικό στα πόδια.
- Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα καμπυλότητας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Υπάρχει μια ταξινόμηση τέτοιων καμπυλοτήτων, για παράδειγμα εάν η έμφαση δίνεται στη δεξιά ή την αριστερή πλευρά, ονομάζεται σκολίωση, η λόρδωση είναι η κατάσταση της κάμψης προς τα εμπρός και η κύφωση είναι μια φυσική οσφυϊκή καμπυλότητα που έχει εξομαλυνθεί σε κάποιο βαθμό.
- Εάν η πορεία της νόσου είναι σοβαρή, είναι δυνατό το τσίμπημα των καναλιών της σπονδυλικής στήλης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία και ανεξέλεγκτη ούρηση και κενώσεις.
Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Η παρουσία μουδιάσματος και «ψυχρότητας» του δέρματος της πλάτης και των γλουτών.
- Φολιδωτό, ξηρό και μπλε δέρμα στα ίδια σημεία.
- Διαταραχή της ούρησης.
- Προβλήματα στύσης.
Η παρουσία αυτών των συμπτωμάτων θα πρέπει να προειδοποιεί ένα άτομο. Δεν πρέπει να τα παρατήσετε, αυτό θα οδηγήσει μόνο σε περισσότερη παραμέληση. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει οπωσδήποτε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για ακριβή διάγνωση και θεραπεία. Παρεμπιπτόντως, η θεραπεία μπορεί να γίνει είτε στο νοσοκομείο είτε στο σπίτι, αλλά περισσότερα για αυτό αργότερα.
Διάγνωση της νόσου
Όταν κάνετε μια διάγνωση, είναι σημαντικό να κατανοήσετε πόσο προχωρημένη είναι η ασθένεια. Ο ευκολότερος τρόπος είναι να ψηλαφήσετε την οσφυϊκή περιοχή για να εντοπίσετε περιοχές με πόνο. Συνήθως, αυτή η μέθοδος δεν είναι πολύ ενημερωτική και πραγματοποιούνται πρόσθετες εξετάσεις που παρέχουν μια πιο λεπτομερή εικόνα της νόσου:
- Με ακτινογραφίαΑυτή η φθηνή και ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδος καθιστά δυνατή την αξιολόγηση της κατάστασης τόσο ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης όσο και των μεμονωμένων σπονδύλων, για παράδειγμα της εν λόγω οσφυϊκής μοίρας. Η τεχνική δεν είναι πολύ ακριβής. Μας επιτρέπει μόνο έμμεσα να καταλάβουμε πόσο άθικτοι είναι οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και τα κανάλια της σπονδυλικής στήλης.
- Αξονική τομογραφία Μια πιο ακριβής μέθοδος που σας επιτρέπει να εκτιμήσετε τον βαθμό βλάβης στους μεσοσπονδύλιους δίσκους μεταξύ των σπονδύλων, των νευρικών ριζών και των καναλιών με το νωτιαίο μυελό.
- Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού Η πιο ακριβής μέθοδος παρέχει μια πλήρη εικόνα της βλάβης με λεπτομέρεια, αλλά είναι αρκετά ακριβή και απρόσιτη.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η διαγνωστική διαδικασία είναι πολύ σημαντική, καθώς όλες οι λεπτομέρειες της αναπτυγμένης οστεοχόνδρωσης είναι σημαντικές για τον γιατρό όταν συνταγογραφεί θεραπευτικές τακτικές.
Επιπλοκές της οστεοχονδρωσίας
Οι κύριες επιπλοκές της παθολογίας είναι οι κήλες και οι προεξοχές, οι οποίες αναπόφευκτα συμβαίνουν εάν παραμεληθεί η θεραπεία και αφεθεί στην τύχη η ανάπτυξη της νόσου. Περαιτέρω επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Φλεγμονή του ισχιακού νεύρου.
- Σπονδυλόαρθρωση.
- Schmorl κήλη.
- Σπονδύλωση.
- Προβλήματα που προκαλούνται από τσιμπημένα κανάλια της σπονδυλικής στήλης.
- Δυσλειτουργία στη λεκάνη.
- Ανάπτυξη χωλότητας.
Θεραπεία της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας
Κατά τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, απαιτείται ένα ευρύ φάσμα θεραπείας, οι κύριες πτυχές της οποίας θα είναι:
- Εφαρμογή μέτριων φορτίων.
- Ειδικά φάρμακα.
- Έλξη σπονδυλικής στήλης.
- Συνεδρίες χειρωνακτικής θεραπείας.
- Φυσιοθεραπεία.
- Θεραπευτικά μασάζ.
Η έννοια της «θεραπείας» της οστεοχονδρωσίας συνεπάγεται:
- Καταστολή της φλεγμονής.
- Ανακούφιση του συνδρόμου πόνου.
- Σύμπλεγμα για την ενίσχυση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και των παρακείμενων μυϊκών ομάδων.
- Ανακούφιση της χρόνιας μυϊκής έντασης.
- Αύξηση της λειτουργικότητας των οργάνων στη λεκάνη.
- Ομαλοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος και του μεταβολισμού στην παθολογική περιοχή.
Θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή
Μια παρόμοια προσέγγιση στη θεραπεία της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνει τη λήψη φαρμάκων, τις ενέσεις ειδικών φαρμάκων και τη χρήση αλοιφών και πηκτωμάτων για εξωτερική χρήση. Το κύριο καθήκον τέτοιων φαρμάκων είναι η εξουδετέρωση του πόνου και της φλεγμονής.
Ανάλογα με τον βαθμό της οστεοχονδρωσίας της σπονδυλικής στήλης στην οσφυϊκή περιοχή, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει τα ακόλουθα φάρμακα:
- Αναλγητικά με αναλγητικά αποτελέσματα.
- Αντιφλεγμονώδη φάρμακα μη στεροειδούς προέλευσης.
- Για μυϊκές κράμπες, αντισπασμωδικά.
- Φάρμακα για την αποκατάσταση του χόνδρινου ιστού, τα λεγόμενα χονδροπροστατευτικά. Η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποδειχθεί, επομένως χρησιμοποιούνται σπάνια στη συμβατική ιατρική.
- Σε σοβαρές ασθένειες, όταν οι παραπάνω θεραπείες δεν βοηθούν, καταφύγετε στα κορτικοστεροειδή.
- Συμπλέγματα βιταμινών.
Εκτός από αυτά τα φάρμακα, συνταγογραφούνται φάρμακα σε μορφή δισκίου, σκοπός των οποίων είναι η ηρεμία του νευρικού συστήματος και η καταπολέμηση του στρες και της κατάθλιψης.
Φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης
Η διαδικασία θεραπείας σπάνια περιορίζεται στη λήψη χαπιών. Η εν λόγω παθολογία δεν μπορεί να θεραπευτεί χωρίς την τόνωση των διαδικασιών αποκατάστασης της σπονδυλικής στήλης. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιείται ένα ευρύ φάσμα φυσικοθεραπευτικών διαδικασιών, οι πιο δημοφιλείς από τις οποίες είναι:
- Φωνοφόρηση.
- Θεραπεία με διαδυναμικά ρεύματα.
- Θεραπεία με λέιζερ.
Επιπλέον, η σπονδυλική στήλη πρέπει να είναι σωστά φορτωμένη και ταυτόχρονα τεντωμένη. Διάφορες μορφές θεραπευτικού μασάζ είναι κατάλληλες για αυτό. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το μασάζ χρησιμοποιείται μόνο όταν ανακουφιστεί ο πόνος. Κατά κανόνα, πραγματοποιείται ως μέτρο αποκατάστασης όταν έχει ξεκινήσει η διαδικασία ύφεσης της νόσου ή σε χρόνια οστεοχόνδρωση. Μετά από ένα μασάζ, οι μύες που είναι υπερτονισμένοι λόγω ασθένειας χαλαρώνουν καλά. Η επίδρασή του αυξάνεται σημαντικά όταν θερμαίνεται ταυτόχρονα, για παράδειγμα σε λουτρό ή σάουνα. Στην τελευταία περίπτωση, επιτυγχάνουμε το μέγιστο αποτέλεσμα διεγείροντας επιπλέον την κυκλοφορία του αίματος στη ζώνη της παθολογίας και στις παρακείμενες περιοχές.
Μια άλλη μέθοδος φυσικοθεραπείας είναι η χειρωνακτική θεραπεία. Τα οφέλη είναι γενικά τα ίδια με το μασάζ, αλλά με τη βοήθεια τέτοιων τεχνικών, ένας ειδικός μπορεί επίσης να επαναφέρει τους μετατοπισμένους σπονδύλους στην κανονική τους θέση.
Θεραπευτική γυμναστική
Οι θεραπευτικές ασκήσεις χρησιμοποιούνται επίσης ως επανορθωτικό και προληπτικό μέτρο κατά την περίοδο που ο πόνος και η φλεγμονή έχουν ήδη ανακουφιστεί. Το κλειδί για την υψηλή αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών ασκήσεων βρίσκεται στην κανονικότητα των ασκήσεων. Σε αυτή την περίπτωση, η κατεστραμμένη περιοχή δέχεται συνεχώς την απαραίτητη σωματική δραστηριότητα για τον αυτοσχηματισμό νέου ιστού και την ανάκτηση.
Χειρουργικές επεμβάσεις για την οσφυϊκή οστεοχονδρωσία
Η χειρουργική επέμβαση είναι η τελευταία λύση που συνταγογραφείται σε περίπτωση σοβαρών επιπλοκών. Η πιο συνηθισμένη είναι η δισκοκήλη, στην οποία πραγματοποιείται η λεγόμενη «δισκεκτομή» ή αφαίρεση του προσβεβλημένου δίσκου. Η επέμβαση είναι πολύ αποτελεσματική, αλλά συνταγογραφείται μόνο ως έσχατη λύση εάν άλλες μέθοδοι θεραπείας έχουν αποτύχει για περισσότερο από 6 μήνες. Η σύγχρονη ιατρική προσφέρει επίσης λιγότερο τραυματικές μεθόδους για την εκτέλεση μιας τέτοιας επέμβασης, για παράδειγμα, μικροχειρουργικές ή ενδοσκοπικές μεθόδους.